ΑρχικήΤα Νέα μαςΔελτία ΤύπουΣύνδεσμοιΕπικοινωνία
Δευτέρα 24 Απρίλιος 2017
Η Ιστορία της Δημοτικής Κοινότητας Πεύκης

Ένας από τους 12 Δήμους στην αρχαία Αθήνα ήταν ο Δήμος των Αθμονέων το σημερινό Μαρούσι.
Στον Δήμο αυτό βρίσκονταν η περιοχή της σημερινής Πεύκης. Οι Αθμονείς απόγονοι του μυθικού βασιλιά Κέκροπα είχαν ως βασικές ασχολίες την γεωργία, την κτηνοτροφία και την αγγειοπλαστική. Τα προϊόντα από τις ασχολίες αυτές τα πουλούσαν στην αγορά της Αθήνας.

Στην περιοχή που σήμερα βρίσκεται η Πεύκη υπήρχαν βοσκότοποι. Οι αρχαίοι κτηνοτρόφοι μάζευαν γάλα και έφτιαχναν τυρί εξαιρετικής ποιότητας. Από την περιοχή αυτή πιθανόν να πέρασαν οι οπαδοί του Κλεισθένη με προορισμό την Αθήνα για να καταλύσουν την τυρανίδα των Πεισιστρατιδών. 


Οι πρώτοι Μικρασιάτες πρόσφυγες ξεριζωμένοι από τις εστίες τους έφθασαν στο Μαρούσι το 1922 κι εγκαταστάθηκαν στην περιοχή του παλαιού Δημαρχείου. Ορισμένοι ανέβηκαν στην Πεύκη και χτίστηκαν τα πρώτα πλινθόκτιστα σπιτάκια μέσα στο δάσος εκεί που και σήμερα υπάρχει ο συνοικισμός στην Α. Πεύκη.
Δύο-τρία σπίτια πλίνθινα "σηκώθηκαν" στην Κάτω Πεύκη.
Η διαμόρφωση του συνοικισμού τελείωσε περί το 1929 αφού το υπουργείο Πρόνοιας μοίρασε κλήρους γης και σπίτια ανάλογα με την επαγγελματική τους απασχόληση. Οι χώροι παροχής των ιδιοκτησιών απλώνονταν από το τέλος της σημερινής οδού Αγ. Παρασκευής μέχρι την περιοχή Ψαλίδι Αμαρουσίου και από το ύψος της σημερινής οδού Πλαστήρα μέχρι την 11η στάση εκεί περίπου που βρίσκεται γνωστό super - market.
Οι πρόσφυγες άρχισαν να οργανώνουν τη ζωή τους και να προσπαθούν να βγάλουν το ψωμί τους. Οι ασχολίες τους ήταν η καλλιέργεια μικρών εκτάσεων γης το κόψιμο και η πώληση ξύλων, η κτηνοτροφία. ’λλοι δούλευαν σαν εργάτες σ' εργοστάσια της περιοχής. ’λλοι έγιναν οικοδόμοι, σιδεράδες, μαραγκοί και ορισμένοι άνοιξαν τα πρώτα μικρά μαγαζάκια, που εξυπηρετούσαν τον αυξανόμενο προσφυγικό πληθυσμό της Μαγκουφάνας .
Θυμόμαστε τα πρώτα μαγαζιά της περιοχής, που την ζωντάνεψαν κι έπαιξαν το ρόλο τους στη σύσφιγξη των δεσμών μεταξύ των κατοίκων:
ΚΑΦΕΝΕΙΑ: του Γ. Ψωμιάδη, του Τοσκάνογλου, του Κωνσταντοπούλου.
ΜΠΑΚΑΛΙΚΑ: Του Ανέστη Νικολαίδη, του Στρατή Μαυρίδη, του Δημήτρη Κυρμιζά, του Ερμινίδη, του Μπουσώνη που πούλαγε και ξύλα, του Μακρή, του Κατσούλη.
Υπήρχε ακόμα το πρώτο, ίσως, παντοπωλείο του Μωύσογλου, που ήταν και πρατήριο άρτου. Επίσης πρατήριο άρτου είχε και ο Γιάννης ο Σπύρτζης.
Οι παλιοί θυμούνται ότι ο μακαρίτης ο Προκόπης ο Μήτσης, έφερνε ψωμί από το Μαρούσι και το πούλαγε στο συνοικισμό.
Στο σημείο αυτό θυμούνται μερικοί τον Ολυμπιονίκη Σπύρο Λούη, ηλικιωμένο πια, ν' ανεβαίνει στο συνοικισμό με τα βαρέλια του γεμάτα νερό και να το πουλάει γιο την λάτρα. Νερό πόσιμο; Κάποιος είχε ανοίξει ένα πηγάδι στο λοφάκι πίσω από την Μικράς Ασίας και κάθε πρωί ερχότανε, ξεκλείδωνε το πηγάδι και πούλαγε νερό στους κατοίκους, που περίμεναν στην ουρά. ’λλα μαγαζιά στην περιοχή ήταν: Το ΕΞΟΧΙΚΟ ΚΕΝΤΡΟ "O ΚΟΤΣΥΦΑΣ", του Ελληνο-Ιταλού Φρανσουά και το κουρείο του Δήμου Κοντομανώλη, στην οδό Αγ. Παρασκευής.
Στην περιοχή υπήρχε το παρεκκλήσι του Αγ. Γεωργίου, στην Κ. Πεύκη, που εξυπηρετούσε τις ανάγκες των πιστών. Τα πρώτα τηλέφωνα μπήκαν στον σταθμό της χωρο φυλακής που ήταν στον συνοικισμό με πρώτο Δ/τή τον ενωμοτάρχη Σπ. Λυκοιίδη και 2-3 χωροφύλακες, και σε δύο-τρία σπίτια, καθώς και στο καφενείο του Ψωμιάδη. Το 1930 δημιουργήθηκε το αγρόκτημα του Γ. Αργύρη και το 1937, η "Ελαιουργία Αττικής, που το 70% των εργατών της ήταν μαγκουφανιώτες.
Τα παιδιά άρχισαν να μεγαλώνουν και χρειάζονταν να μάθουν γράμματα. Ιδρύθηκε ένα 2θέσιο δημοτικό σχολείο με δύο δάσκαλους.
Η σκεπή του ήταν ετοιμόρροπη και κάποια μέρα, έπεσε.
Τα παιδιά πήγαιναν σχολείο και στο Μαρούσι.
Έκαναν παρέα και με τα Μαρουσιωτόπουλα
Αυτό είχε σαν αποτέλεσμα να "δέσουν" περισσότερο οι σχέσεις ανάμεσα σε Μαρουσιώτες και Μαγκου-φανιώτες.
Γινόντουσαν παρέες και πίνανε κανένα ποτηράκι με μεζέ στα 2-3στέκια της περιοχής .Οι σχέσεις τους ήταν φιλικές, και τσακωνόντουσαν μόνο για τα κομματικά. Οι Μαρουσιώτες αποκαλούσαν τους Μαγκουφανιώτες "Τουρκοβενιζελικούς" και οι Μαγκουφανιώτες τους Μαρουσιώτες "Αρβανιτοβασιλικούς".
Στον Αθλητισμό, όμως Μαγκουφανιώτες και Μαρουσιώτες ήταν φίλοι και "συναγωνιστές". Στο ποδόσφαιρο πολλοί παίκτες από τη Μαγκουφάνα έπαιξαν στην "Ένωση Αμαρουσίου" στον "’ρη Αμαρουσίου" και αργότερα στον ΓΣΑ.
Το 1938, όμως, ήρθε η ώρα να ιδρύσει η Μαγκουφάνα το δικό της σωματείο. Με πρωτοβουλία του Κώστα Κυζιρίδη και άλλων "γεννήθηκε" ο "Α.Ο. Μαγκουφάνας".
Τα πρώτα ιδρυτικά μέλη ήταν τα εξής:
Γ.Κλιντήρης, Ελ.Μπουρδούκης, Κ.Κυζιρίδης, Μπιτζάνης, Γ.Ψωμιόδης, Μ. Δολμάρας, Κ. Αναδιώτης, Ζαν. Νικολάτος, Δ.Θ.Χρυσοβέργης, Β. Καραστάθης, Βασ. Μαυρίδης, Δ. Σπυρίδης Δ. Σιδηρόπουλος, Γ. Χατζημάρκος, Μ. Δελοτόλας, Γ. Αρμακόλας, Μ. Σουρδής, Γ.Καραγιώργης, Σπ.Καρακασίδης, Κ. Κυριακίδης, Χρ.Χοτζηαβραμίδης, Στ. Ασβεστός, Δ. Μπαϊλάνης, Σ. Συμεωνάκης, Δ. Κοντομανώλης, Α. Νικολαίδης, Στ.Μιχόπουλος.
Το σημερινό γήπεδο της Πεύκης ξεκίνησε σαν "αλάνα" από το 1929.
Ο χώρος, περί τα 15 στρέμματα απαλλοτριώθηκε από το κράτος και χρησιμοποιήθηκε σαν γήπεδο.
Παλαιότερα είχανε δοκιμάσει να το σπείρουν αλλά το χώμα ήτανε ξερό και το στάρι δεν φύτρωσε. "Φύτρωσαν" όμως γνωστοί ποδοσφαιριστές, που έγραψαν την ιστορία της ομάδας.
Ανάμεσα στους πρώτους ποδοσφαιριστές ήταν οι:
Μάρκος Κιουράνης, Αφοί Σιταρά, Καψύλης, Κ.Κυζιρίδης, Μ.Δαλμάρας, Τσιραλίδης, Αφοί Βουλγαρόπουλοι, Ηλίας Γεωργανές, Γ.Ψωμιάδης κ.ά.
Γύρω στο 1940 ιδρύθηκε το σωματείο "Τρίαινα". (Καρυδόπουλος).
Η ομάδα είχε πολλές δραστηριότητες και πριν και μετά την κατοχή με εξαίρεση τα δύο μαύρα χρόνια της γερμανικής σκλαβιάς.
Στην περίοδο αυτή η Μαγκουφάνα και οι κάτοικοι της υπέφεραν πολύ.
Γερμανικές μονάδες είχαν στρατοπεδεύσει σ' ορισμένα δάση.
Οι Μαγκουφανιώτες, μη μπορώντας να κάνουν αλλιώς έκοβαν τα πεύκα για να ζήσουν. Με την ανοχή των Γερμανών έκλεβαν πατάτες, για να φάνε.
Το δάσος, κοντά στο κατοπινό "ΣΜΑΡΑΓΔΕΙΟ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΗΡΙΟ", σώθηκε γιατί εκεί υπήρχαν γερμανικά "πάντσερ". Τα παιδιά πεινασμένα, είχαν για μόνη τους διασκέδαση τον "καραγκιόζη" που έπαιζε ο Γιώργος ο Ψωμιάδης, μέσα στο καφενείο του. Οι δραστηριότητες είχαν σταματήσει. Αργότερα όμως, μετά τα δύο αυτά χρόνια, τα πράγματα κάπως χαλάρωσαν και οι κάτοικοι μπήκαν σε κάποιους ανθρωπινότερους ρυθμούς ζωής.


Ήταν ακόμη κατοχή, όταν ξανάρχισαν οι ποδοσφαιρικοί αγώνες, ανάμεσα, κυρίως στον Α.Ο. Μαγκουφάνας και τον Γ.Σ.Α. Το γήπεδο ήταν υπέροχο, τριγυρισμένο από πεύκα. Ανάμεσά τους ξεχώριζε το περίφημο γυρτό πεύκο ένα είδος σήμα κατατεθέν της περιοχής.
Μετά την απελευθέρωση γίνεται ο πρώτος διεθνής αγώνας ποδοσφαίρου ανάμεσα στον Α.Ο.Μ. και στην ομάδα του καταδρομικού "ΕΞΕΤΕΡ". Η τοπική ομάδα είναι νικήτρια...
Η κοινωνική ζωή και οι δραστηριότητες των κατοίκων αρχίζουν.
Η εκκλησία του Αγ .Παντελεήμονα, που είχε θεμελιωθεί το 1938, αρχίζει ν' ανεγείρεται. Έχει δημιουργηθεί η Αδελφότητα Κυριών με τις κες: Μιχαλοπούλου, Στυλιανίδη. Κοχλίδη Μοκρή, Μ.Στυλιανίδου Δαμόσχουρα, Δουβέλη, Χατζηδάκη, οι οποίες και πρωταγωνιστούν, μαζί με άλλες, στην προσπάθεια ολοκλήρωσης του έργου.
Πρώτος προϊστάμενος του ναού υπήρξε ο πρεσβύτερος Χρήστος Γαμβρουλάς από το 1955. Πρώτοι εκκλησιαστικοί σύμβουλοι ήταν οι: Κυριαζόπουλος, Μακρής, Καραγιαννόnοuλος. Ψωμιάδης. Με βασιλικό διάταγμα της 31/10/1950 (ΦΕΚ 258/Β/31,10,1950) η περιοχή αποσπάται από το Μαρούσι μετά από αίτημα των κατοίκων και ιδρύεται η Κοινότητα Μαγκουφάνας, που έχει περί τους 2.500 κατοίκους.
Το πρώτο Κοινοτικό Συμβούλιο συστήθηκε στον τότε Σταθμό Χωροφυλακής στις 30/11/1950.
Πρώτος πρόεδρος της Κοινότητας εκλέγεται ο Μανώλης Τρυπιάς,με αντιπρόεδρο τον Σπ. Παπανι-κολάου και συμβούλους τους Ν. Μακρή, Χρυσ. Ζώχο, Γ. Χατζημάρκο.Πρώτος διοικητής του τμήματος Χωρ/κής Μαγκουφόνας τοποθετείται ο Νικ. Πλεμμένος.
Το 1952 ο Eμμανουήλ και η Σμαράγδα Xρυσoβέργη ιδρύουν το "Σμαράγδειο Εκπαιδευτήριο" το πρώτο ιδιωτικό δημοτικό σχολείο στην περιοχή.
Το 1952 πάλι με ενέργειες του Γ. Δ/ντη του Γενικού Λογιστηρίου του κράτους Αντώνη Καρακατσάνη το γήπεδο της Μαγκοuφάνας παίρνει τη σημερινή του μορφή και υπάγεται στη Γενική Γραμματεία Αθλητισμού. Το 1952 ιδρύεται τα 2ο Δημοτικό Σχολείο με ενέργειες και του κ. Ιερώνυμου Κονιδάρη.
Εν τω μεταξύ ηλεκτροδοτείται το ανεγερθέν υπόγειο του Αγ. Παντελεήμονα με έξοδα του Γιάννη Στελλάκη.
Το 1954 η Κοινότητα Μαγκουφάνας απαλλοτριώνει την δασική έκταση του Αργύρη. Δεκαπέντε (15) στρέμματα παραχωρούνται στην Κοινότητα με τον όρο να μη κηρυχθούν απαλλοτριωτέα. Τα 4 από αυτά δώρισε η Κοινότητα για ν' ανεγερθεί το σημερινό Α' Γυμνάσιο. Το 1954 - 1955 ιδρύεται ο "Φιλοδασικός Σύλλογος Μαγκουφάνας". Στη Μαγκουφάνα εκτός από το Kαφενείο τoυ Tρυπιά υπήρχαν δύο εξοχικά κέντρα του "Γεράσιμου" και του "Πεvθεροuδάκη", πασίγνωστα σ' όλα τα Βόρεια Προάστια.
Οι μαγκουφαvίωτες εψυχαγωγούντο από περιοδεύοντες θιάσους που καλούσε ο Γιώργος Ψωμιάδης κι έπαιζαν θεατρικά έργα στο καφενείο του.Στον συνοικισμό ανοίγει φούρνο ο Κώστας Μήτσης και παντοπωλείο οι Αφοι Συμεωνάκη. Στην Κάτω Μαγκουφάνα υπάρχει το μπακάλικο του Μούση και ο φούρνος του Μπουρδούκη.

H Μαγκουφάνα συνεχίζει την ανοδική πορεία της στο χρόνο και φυσικά υπάρχουν αλλαγές με κυριότερη την μετονομασία της σε Πεύκη.
Το 1959 ο Εμ. Χρυσοβέργης οργανώνει στο Σμαράγδειο Εκπαιδευτήριο διαγωνισμό με στόχο να βρεθεί νέο όνομα για την Μαγκουφάνα με έπαθλο το ποσό των 50,000 δρχ.
Ορίζεται επιτροπή που θα εξετάσει τις προτάσεις που είναι και πολλές και πρωτότυπες μεταξύ των οποίων είναι και αυτή της Πεύκης που τελικά επιλέγεται.
Το 1960 δημοσιεύεται στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως το Διάταγμα της μετονομασίας της Μαγκουφάνας σε Πεύκη.
Ολοκληρώνεται η ηλεκτροδότηση της πόλης και οι αστικές συγκοινωνίες πληθαίνουν. Ήδη από το 1960 - 1961 υπήρχε αίτηση με υπογραφές κατοίκων για την δημιουργία σταθμού του ηλεκτρικού σιδηρόδρομου στην περιοχή του Νοσοκομείου Κ.Α.Τ.
Ολοκληρώνεται η υδροδότηση της πόλης.
Ιδρύεται το πρώτο Γυμνάσιο και Λύκειο της περιοχής με την διεύρυνση του Σμαράγδειου Εκπαιδευτήριου.
Χτίζονται τα πρώτα ξενοδοχεία.
Αργότερα ιδρύεται στην ’νω Πεύκη ο θερινός κινηματογράφος "ΑΖΑΛΕΑ", των Κ. Μήτση και Κ. Κυζιριδη. Ανοίγουν κι άλλα κέντρα Ψυχαγωγίας, όπως οι ταβέρνες του Καρίκα, του θανάσουλα και το σουβλατζίδικο του Γιάννη του Κουτσόβουλου με τα ονομαστά σ' όλη την Αθήνα σουβλάκια.
Η αγορά της Πεύκης αναπτύσσεται και νέα καταστήματα προσθέτονται στα υπάρχοντα ήδη.
Οι Πευκιώτες εξυπηρετούνται άμεσα από την ντόπια αγορά.
Το προάστιο μεγαλώνει. Η 10ετία 1970 - 198Ο είναι η περίοδος της μεγάλης ανοικοδόμησης στην Πεύκη. Όλο και περισσότεροι γοητευμένοι από το κλίμα και το ειδυλλιακό περιβάλλον του Προαστίου, αποφα-σίζουν να κάνουν την μόνιμη κατοικία τους στην πόλη μας. Ιδρύονται η Ελληνική Παιδεία και άλλα ιδιωτικά σχολεία.
Οι πρόσκοποι της Πεύκης με "μόνιμο" αρχηγό τον Σωτήρη Βερσή είναι πολυάριθμοι, περισσότεροι από εκείνους του Mαρoυσίoυ.
Ο Α.Ο. Πεύκης πια, βρίσκεται στη χρυσή του περίοδο.
Σε λίγα χρόνια ανεβαίνει κατηγορίες. Από τις τάξεις του παρελαύνουν ταλέντα, όπως ο Γιώργος Πετρίτσης προπονητής της Εθνικής Νέωv, ο Ζερβουδάκης που μετεγγράφηκε στον Εθνικό Πειραιώς, ο Κυρμιζάς, που πήγε στην ΑΕΚ, ο Κ. Αναστόπουλος, που πήγε στο Αιγάλεω, ο Φερεντίνος, ο Θ. Κοντομανώλης, που πήγε στον ΠΑΟ, ο Θ, Ξηνταράκης οι Αφοi Φασουλά, ο Γέτος, οι Αντωνόπουλοι, ο Σκούρτης, ο Ρένος ο Καραστάθης, ο Νίκος Ιωαννίδης, ο Ν. Δημητσάς, ο Κ. Τριανταφύλλου και πολλοί άλλοι αξιόλογοι σαν παίχτες και σαν χαρακτήρες, που τίμησαν την φανέλα του Α.Ο. Πεύκης.
Θεμελιώνεται ο ιερός Ναός των Αγίων Αποστόλων του οποίου η ανέγερση συντονίζεται και προχωρεί από τον σύλλογο Κυριών και Δεσποινίδων "Οι Τρεις Ιεράρχες" και ιδιαίτερα από τις κυρίες Χαρ. Ζησίμου, Ρεμούνδου, Σ. Μαξούρη, Ολ. Βερνάρδου, Ιουλ. Ζόμπολα, Μπαρδή, Β. Μήτση, Γιαννοπούλου και άλλες.
Πρώτος προϊστάμενος του Ναού που λειτουργεί στο υπόγειο τοποθετείται ο Αρχιμανδρίτης Ευθύμιος Μπεναρδής.
Στον Ι.Ν. Αγ. Παντελεήμονα ολοκληρώνεται η αγιογράφηση του Nαού και τα εγκαίνια γίνονται τo1965. ’ξιοι αναφοράς για την προσφορά τους είναι οι κ.κ. Γαβριήλ, Τσιμπέρης, Πρωτόπαπάς, Χατζηπαύλου, Σταμούλης, Μέλος, Καρκαλέτσης, Κουτσικάκης, Κονιδάρης, Μέτσης, Κεραμίδας, Πρωτόγερος, Καλογρίδης και άλλοι. Τελειοποιείται η ρυμοτομία της Πεύκης με το σχέδιο του 1970 και αρχίζουν τα έργα του δικτύου αποχέτευσης.


Τον Μάιο του 1982 πεθαίνει ο Πρόεδρος της Κοινότητας Πεύκης Μανώλης Τρυπιάς. Τον διαδέχεται ο Δημοτικός Σύμβουλος Α. Παπατριανταφύλλου.
Η Πεύκη γίνεται Δήμος.
Στις πρώτες Δημοτικές εκλογές Δήμαρχος εκλέγεται ο ιατρός Αντώνης Κυδωνάκης και για τρεις τετραετίες.
Η αρχηγός της αντιπολίτευσης κ. Ειρήνη Μαυροπούλου - Στελλάκη μετά την πολυετή και δραστήρια παρουσία της στο Προάστιο βάζει υποψηφιότητα για την Βουλή των Ελλήνων.
Τα σχολεία της Πεύκης αυξάνονται.
Ιδρύονται παιδικοί σταθμοί, νηπιαγωγεία, ιδιωτικά και δημόσια, καθώς και το Κ.Α.Π.Η. Πεύκης.
Ο Α.Ο. Πεύκης συνεχίζει την πορεία του και επεκτείνει τις δραστηριότητες του σε τμήματα καλαθοσφαίρισης, πινκ-πονκ κ.λ.π.
Ιδρύεται ο Πολιτιστικός Οργανισμός, ο Αθλητικός Οργανισμός ενώ τους προσκόπους τους διαδέχθηκαν οι αεροπρόσκοποι.
Από το 1989 λειτουργεί το Ηλιακό χωριό.
Στις εκλογές του 1994 Δήμαρχος εκλέγεται ο πολ. μηχανικός Παύλος Καμάρας και από το 1995 και για τρεις τετραετίες είναι Δήμαρχος Πεύκης.
Στις εκλογές του Οκτωβρίου του 2006 Δήμαρχος εκλέγεται ο δημοσιογράφος, Γιάννης Θεοδωρακόπουλος.


Ο τότε συνοικισμός Μαγκουφάνα του Δήμου Αμαρουσίου εκκλησιάζετο στο ιδιωτικό εκκλησάκι του Αγ. Γεωργίου που ήταν ιδιοκτησίας Κατσίμπαλη.
Οι πρόσφυγες που εγκαταστάθηκαν στον συνοικισμό, κοντά στο γήπεδο, εκκλησιάζοντο στον Αγ. Νικόλαο, που τότε ήταν παρεκκλήσι της Παναγίας Αμαρουσίου και στην Αγ. Βαρβάρα. Ο ναός του Αγ. Νικολάου είχε πρώτο ιερωμένο τον Νεκτάριο Παπαδόπουλο εκ Καπαδοκίας. ΤΟ 1925 έγινε ενορία και υπήχθη σ' αυτόν και ο προσφυγικός συνοικισμός της Πεύκης, Επίσης εκτός από τον Ι. Ν. του Αγ. Γεωργίου που εκτίσθη περίπου τον 16ο αιώνα, οι λιγοστοί κάτοικοι από την σημερινή Λ. Ειρήνης και προς τη μεριά Αμαρουσίου -Ηρακλείου, εκκλησιάζονταν στους Αγ. Αναργύρους Αμαρουσίου, που κτίσθηκε περίπου τον 7ο αιώνα. Ο Ι. Ν. του Αγ. Παντελεήμoνος θεμελιώθηκε το 1938 και ήταν παρεκκλήσι των Αγ. Αναργύρων. Ο Ιερός ναός πρωτολειτούργησε στο υπόγειο το 1948. Στον ’γιο Παντελεήμονα ιερουργούσαν οι ιερείς των Αγ. Αναργύρων, Συμεών Παπαδάκης και ο Λεωνίδας Καλαματιανός, εκ περιτροπής. Την 1/5/1955 χειροτονήθηκε ο πατήρ Χρίστος Γαμβρουλάς - την24/5/1955 έγινε ενορία ο ’γιος Παντελεήμων και ο σημερινός Αρχιμανδρίτης Χρίστος Γαμβρουλάς έγινε πρεσβύτερος στις 30/9/1955. Ο πατήρ Χρίστος Γαμβρουλάς είναι ο πρώτος ιερεύς στην Πεύκη.
Το 1955 ιδρύθηκε το πρώτο κατηχητικό σχολείο στον ’γιο Παντελεήμονα με πρώτο κατηχητή τον αιδεσιμότατο Χρ. Γαμβρουλά, όπου λειτουργεί μέχρι και σήμερα.
Ο πρώτος γάμος στον Αγ. Παντελεήμονα ήταν του Ευάγγελου Βάζου με την Γεωργία Βιδάλη, την 20/11/1955.
Την 23/12/1990, ο πατήρ Χρίστος "γίνεται Αρχιμανδρίτης". Ο Αρχιμανδρίτης Χρίστος Γαμβρουλάς μέχρι σήμερα προΐσταται του Ι. ναού Αγ. Παντελεήμονος.
Η ανάγκη δημιουργίας και δεύτερης εκκλησίας στο τέλος του 1960 ήταν επιτακτική. Θεμελιώνεται ο Ι. Ναός Αγ. Αποστόλων κοντά στο γήπεδο. Πρώτος προϊστάμενος τοποθετείται ο Αρχιμανδρίτης Ευθύμιος Μπεναρδής. Σήμερα η ανάγκη και τρίτης εκκλησίας είναι εμφανής.


"Δωρητές" πνεύματος, άνθρωποι με αγάπη για το παιδί και τον συνάνθρωπο, ήταν οι πρώτοι δάσκαλοι στην Πεύκη, Ζούζουλας, Σκλαβουνόκου κ.ά. πρόσφεραν το φως της μάθησης και της προόδου στα Πευκιωτόπουλα.
Η Σμαράγδα Βαφειόδου-Χρυσοβέργη με το πρότυπο για τnv εποχή του 1950 ιδιωτικό σχολείο ΣΜΑΡΑΓΔΕΙΟΝ "φώτιζε" τους δρόμους της μάθησης μέχρι το 1977. Η Ζάρα με το ιδιωτικό δημοτικό στην Κολοκοτρώνη, ο Βασ. Γιαννούλας με τα εκπαιδευτήρια τους, πρόσφεραν τις γνώσεις και την πείρα τους για να μεγαλουργήσουν οι μαθητές τους τα "παιδιά τους". Βέβαια αξιομνημόνευτοι είναι και οι δωρητές της Πεύκης.
Αυτοί, που παρεχώρησαν στο Δήμο εκτάσεις για την αναψυχή των κατοίκων. Η Κατσίμπαλη - Μορέλλα, η Δωροθέα Κάσδαγλη έχουν δωρίσει στον Δήμο μας δασική έκταση περίπου 70 στρεμμάτων, που αποτελεί πνεύμονα της περιοχής μας. Η Χρυσούλα Βαρβαρέσου, η εκπληκτική, δυναμική, ευαίσθητη και φιλάνθρωπη γυναίκα, δώρισε στον Δήμο έκταση και ήδη έχει γίνει παιδική χαρά στην Παύλου Μελά.


Οι παλιοί Πευκιώτες ήταν άνθρωποι χαρούμενοι, δημιουργούσαν Έντονες κοινωνικές σχέσεις. Τα λίγα σπίτια που υπήρχαν με 1 ή 2 δωμάτια, τα φτωχικά για την εποχή μας νοικοκυριά ήσαν πλούσια σε αισθήματα. ’νθρωποι "ζεστοί" με αγάπη και καλοσύνη για τους συνανθρώπους τους, αγκάλιαζαν και καλοδεχόντουσαν τους "ξένους" που ερχόντουσαν από άλλες περιοχές.
'Ολοι τους ήταν γνωστοί χαιρετιόντουσαν και φιλιόντουσαν το Πάσχα, τα Χριστούγεννα και τις γιορτές.
Η ονομαστική γιορτή του κατοίκου σήμαινε χαρά και για τους υπόλοιπους.
Ήταν μια χαρούμενη και αγαπημένη κοινωνία. Τα μικρό μπακάλικα -ταβέρνες προσφέρονταν για διασκέδαση μετά το μόχθο της δουλειάς.
Απ' τις πρώτες ταβέρνες το υποτυπώδες σπίτι του Σωτήρη Πασσαλή, που ήλθε στην Πεύκη το 1925 σε ηλικία 45 ετών. Ανιψιός του Τζουτζούρη, που διατηρούσε ονομαστή ταβέρνα στο ΜΕΤΣ, σύχναζαν πολιτικοί, προσωπικότητες, Ήταν εκεί στέκι των "Βασιλοφρόνων" της εποχής εκείνης. Ο Πασσαλής δούλευε στην ταβέρνα του θείου του, μέχρι που αυτοκτόνησε ένας αδελφικός του φίλος. Έτσι για να "ηρεμήσει" απ' αυτή την ψυχική του αναστάτωση ήλθε με την σύζυγό του Σοφία στην Πεύκη, σε 2 πλίθινα δωμάτια,
Οι παλιοί του φίλοι τον ανακάλυψαν και έτσι άρχισαν να τον επισκέπτονται. Το φίλεμα έγινε σιγά-σιγά επί πληρωμή και δημιούργησαν την ταβέρνα του Πασσαλή. Στην πράσινη τότε Πεύκη "Ζούγκλα" άρχισαν να εμφανίζονται διάφορα "στέκια".
Ο "Κότσιφας" του Ελληνο-Ιταλού Φρανσουά, το Καφενείο του αείμνηστου Γεωργίου Ψωμιάδη που προσέφερε παραστάσεις Καραγκιόζη και πολλές φορές θέατρο με ηθοποιούς απ την Αθήνα, μαζί με τον "Γεράσιμο" και τον "Πενθερουδάκη" έδιναν χρήμα στην διασκέδαση των Πευκιωτών . Ο Γεράσιμος Κατσούρης δημιούργησε την "κοσμική ταβέρνα του Γεράσιμου" το 1930 στην σημερινή ταβέρνα "Τα Πεύκα στην 15n στάση.
Εκτός από τους Πευκιώτες που πήγαιναν στην "καλή ταβέρνα για ζωντανό μουσικό πρόγραμμα το Σαββατοκύριακο", σύχναζαν πολλές προσωπικότητες της Ελλάδος. 0 Βενιζέλος, ο Μεταξάς, ο Κατσίμπαλης ο Παλαμάς, ο Κόλλιας, Μαύρος και πλήθος άλλων προσωπικοτήτων επισκεπτόντουσαν συχνά την Πεύκη για την ταβέρνα του Γεράσιμου.
0 Βενιζέλος με τον Μεταξά διεκδικούσαν την νίκη στο τάβλι πολύ συχνά.
Κάποτε ο Μεταξάς χάρισε το προσωπικό του τάβλι στην σύζυγο του Πελαγία.
Ο Γεράσιμος στην αυλή της ταβέρνας του είχε και μεγάλες κούνιες.
Μια μέρα βλέπει ο Γεράσιμος, ένα καλοντυμένο παιδί να κάνει "δυνατή κούνια", πήγε και το "μάλωσε" γιατί "κουνιόταν επικίνδυνα". Την άλλη μέρα συνεχάρησαν τον Γεράσιμο ακόλουθοι του τότε διαδόχου Κων/νου γιατί ο μικρός που έκανε δυνατή κούνια ήταν ο διάδοχος... Βέβαια δεν έλειπαν και η παρέα του Ανδρέα Μιχαλακόπουλου του πρωθυπουργού μοναδικού και αχώριστου συνεργάτη του Βενιζέλου. Ασφαλώς δεν μπορούμε να πούμε ότι και η ταβέρνα του Πενθερουδάκη υστερούσε από τέτοιου είδους επισκέψεις. Περνώντας τα χρόνια δημιουργήθηκαν κι άλλα κέντρα διασκέδασης, ο Κυρμιζάς με την ταβέρνα του, ο Γιάννης ο Θανάσουλας στην οδό Κονίτσης που ήταν πάντα γεμάτο από Πευκιώτες, Αθηναίους, Πειραιώτες κ.α. Ο Καρίκας, ο Γιάννης και η Βλάχα ο Γιάννης ο Κουτσόβουλος μα τα σουβλάκια που άφησαν εποχή.
Πρέπει να αναφερθεί και ο αείμνηστος Αλέξανδρος Kωνσταντόπουλος, το καφεναίο στην 13η στάση το 1951 ήταν μέρος συνάντησης και συζητήσεων. Αργότερα το νοίκιασε η Αικατερίνη Τρυπιά, που δημιούργησε κέντρο με ορχήστρα και ειδικότερα στις εορτές του Πολιούχου της Πόλης μας, τα σουβλιστά αρνιά δεν προλάβαιναν να βγαίνουν από τη σούβλα.
Βέβαια η Πεύκη είχε και τους θερινούς κινηματογράφους, το ΑΚΡΟΠΟΛ του Ε. Νησιώτη και το ΑΖΑΛΕΑ του Κ. Κυζιρίδη που προσέφεραν υπέροχες νύκτες στους λάτρεις των καλών ταινιών.
Τα πρώτα ξενοδοχεία της Πεύκης ήταν το πανέμορφιο "Villar's" που χτίσθηκε στην 10ετία του 1950 με σχέδιο του Πευκιώτη μηχανικού Χάρη Βαρδαξόγλου, και το "CYBELLE" Το "Villar's", κατεδαφίσθηκε το έτος 1986.


Εκτός των προαναγραφομένων επαγγελματιών της Πεύκης, υπήρχαν και άλλες κατηγορίες επαγγελματιών. Ο πρώτος ιατρός της περιοχής ήταν ο Θεόδωρος Καραβοκυρός. Ο γιατρός της Πεύκης ο "Θοδωρής" ασκούσε την ιατρική με μεγάλη επιτυχία ακόμη κι όταν ήταν φοιτητής.
Ο πρώτος οδοντίατρος της Πεύκης ο αείμνηστος Χριστόφορος Μαυρίδης. Η κόρη του, Μαρία συνεχίζει την παράδοση του πατέρα της.
Το 1954 η αξέχαστη Κυριακή Θεοδωροπούλου-Βαρβαρήγου "άνοιξε" το πρώτο φαρμακείο στην 13η στάση.
Σε λίγα χρόνια ήλθε ο χαμογελαστός Αντώνης Κοβάνης ο φαρμακοποιός. Οι πρώτοι μηχανικοί της Πεύκης ήταν ο Νικόλαος Βαρβαρέσος και ο Χάρης Βαρδαξόγλου. Η Πεύκη είχε και τον μεσίτη της τον Ευάγγελο Καρίπη, στα μαγαζιά της 13ης στάσης.
Την πρώτη μάντρα οικοδομικών υλικών την είχε ο πρόσφυγας Κυριάκ. Στυλιανίδης. Η ΕΒΓΑ της Καλαματιανού, ήταν κι αυτή στην 13η στάση από το 1951. Το μπακάλικο του Αντώνη Δαλμάρα, της Euριδίκης, του Μούση, του Νικολαίδη, Κυρμιζά, Μανωλάκη, Ερμινίδη, Μακρή, Κατσούλη, Συμεωνάκη, Κιουράνη και ίσως το πρώτο παντοπωλείο του Σάββα Καραβασίλη. Το πρώτο κουρείο ήταν του Δήμου Κοντομανώλη, οι πρώτοι φούρνοι του Μπουρδούκη και του Μήτση. Βέβαια δεν πρέπει να ξεχνάμε και την οικογένεια Πιπερίγκου που το 1952 έκτισαν καφέγαλακτοζαχαροπλαστείο με υπέροχα γλυκά κουταλιού, ταψιού, λουκούμια. Η οικογένεια Πιπερίγκου εγκαταστάθηκε στην Πεύκη το 1946 με τα πρόβατα τους που έβοσκαν στου Βούλγαρη. Ο πρώτος παγοπώλης ήταν ο Ανδρέας Βατικιώτης, που μοίραζε και γάλα με το γαϊδουράκι του. Τα κρεοπωλεία του Παν. Μονεμβασιώτη και του Κων. Μονεμβασιώτη ήταν τα πρώτα στην Πεύκη που ιδρύθηκαν το 1950, το κρεοπωλείο του Κ. Μονεμβασιώτη ακόμη προσφέρει τις υπηρεσίες του. Ο πρώτος υποδηματοποιός της Πεύκης, ήταν ο Ηλίας Κοτσώνης που ακόμα εργάζεται στην Χρ. Σμύρνης.
Ο πρώτος μπαλωματής ήταν ο Βαγγέλης Κουτρούλης. Επίσης ο πρώτος υδραυλικός ήταν ο Τατόγλου.
Η Πεύκη αποκτά το 1950 το περίπτερό της. Ο αείμνηστος Κων/νος Πετρούτσος στην 13η στάση, εξυπηρετεί την Πεύκη, το πρώτο χρωματοπωλείο άνοιξε ο αξέχαστος Τάσος Κρεμμύδας και το καθαριστήριο της Νότας, εξυπηρετούσε τις ανάγκες των κατοίκων .
Το πρώτο βενζινάδικο της Πεύκης ήταν του Μαντζάκου του Νίκου στην 13η στάση. Λειτουργεί και εξυπηρετεί τους κατοίκους ακόμα και σήμερα με την ίδια προθυμία και αγάπη ο Γιώργος Μαντζάκος.
Το κεντρικό μανάβικο της Πεύκης ήταν στην 13η στάση του Μιχάλη Αλιμπέρτη.
Ο πρώτος ξυλουργός της Πεύκης ήταν Γιάννης Βάζος ο αείμνηστος. 0 οικονομικός σύμβουλος των κατοίκων ήταν ο Βαγγέλης Βαρβαρήγος, Εργολάβοι οι Καραμπουρνής, Αρμακόλας, Κατσούλης, Φατσέας κ.ά. Και το πρώτο καφενείο ήταν του Χαρμπάκη του Χρήστου.
Τόσοι κι άλλοι τόσοι επαγγελματίες πέρασαν από την Πεύκη. Το προάστιο μας γιγαντώθηκε. Απέκτησε εμπορικό σύλλογο το 1993, με Δ.Σ. Πρώτος πρόεδρος ο Γιάννης Ανδρινόπουλος.


Το 1952 ιδρύθηκε το Σύστημα Προσκόπων Mαγκουφάνας.
Η στέγη τους ήταν στο υπόγειο του Πανταβού, που τον χώρο παρεχώρησε η Κοινότητα.
Ο 1ος Γ. αρχηγός του συστήματος ο εκπληκτικός πρόσκοπος Σωτήρης Βερσής, βοηθός του ο Θεοφιλίδης.
Oι πρώτες ενωμοτίες ήταν:
Στις Κουκουβάγιες ο Πανταβός στους Λύκους ο Κόπας στις αλεπούδες ο Κολλιόπουλος και στις Αρκούδες ο Αγιοστρατίτης.
Το 1960 περίπου ο Κολλιόπουλος πήρε την μεγαλύτερη για την εποχή του διάκριση του προσκοπισμού από τον βασιλέα. Ήταν ο μοναδικός στην περιφέρεια.
Επίσης είχε πάρει και τα 23 προσκοπικά πτυχία. Την 1Oετία του 1960 οι πρόσκοπο φιλοξενήθηκαν στην τωρινή αίθουσα τελετών του Aγ. Παντελεήμονα.

Αρχηγός των Λυκόπoυλων ο Μαθιουδάκης. Οι πρόσκοποι μας είχαν την καλύτερη "Μπάντα" των Βορ. Προαστίων. Το σύστημα προσκόπων προσέφερε φιλανθρωπικό έργο, φαγητό και χρήματα σε άπορες οικογένειες. Ήταν έτοιμοι για κάθε τι. Βέβαια η συμπαράσταση του Προέδρου Τρυπιά και του Παπά-Χρίστoυ αμέριστη και ηθική και υλική.

 


Το 1940 εγγλέζικο βομβαρδιστικό αεροπλάνο πετούσε πάνω απ' την περιοχή. Έψαχνε να κάνει αναγκαστική προσγείωση, γιατί ένας κινητήρας του είχε πάρει φωτιά. Ο κινητήρας του έπεσε στο δάσος Κάσδαγλη.
Όμως συνέχισε ο ’γγλος πιλότος την πτήση του για να μην πέσει σε κατοικημένη περιοχή. Τελικά συνετρίβη κοντά στην οδό Aισώπου όπου και σκοτώθηκαν από την πτώση 8 άτομα, και αμέσως το αεροπλάνο τυλίχτηκε στις φλόγες. Ο νεαρός τότε Στέλιος Ασβεστός, έτρεξε και με κίνδυνο της ζωής του μπήκε μέσα στο φλεγόμενo αεροπλάνο και έσωσε από τον θάνατο 7 Εγγλέζους στρατιωτικούς. Για την ηρωική του αυτή πράξη παρασημοφορήθηκε.
Το 1952 στρατιωτικό αεροπλάνο πραγματοποιούσε εκπαιδευτική πτήση πετώντας πάνω από τις κατασκηνώσεις των παιδιών των Μυλεργατών Πειραιώς, που ήταν στο δάσος Κάσδαγλη. Εξερράγη στον αέρα και έπεσε στο δάσος. Ο πιλότος σκοτώθηκε και ο έλικας του εκσφενδονίστηκε και κτύπησε ένα 12χρονο αγοράκι που συμπτωματικά καθόταν έξω από την σκηνή του και ζωγράφιζε ένα αεροπλάνο. Δυστυχώς το παιδί αυτό σκοτώθηκε. Το πρώτο λεωφορείο έκανε την παρθενική του εμφάνιση στην Πεύκη επίσημα το 1948. Διέσχισε τov μικρό δρόμο της Λ. Ειρήνης, πραγματοποιώντας το πρώτο δρομολόγιο Αθήνα-Μαρούσι, δια μέσου Ν.Ιωνίας. Ήταν το κατοπινό -121, αργότερα το 514 και το σημερινό Α3.


Στις 6/9/1956 με την με αριθμό 48 Απόφαση του το Κοινοτικό Συμβούλιο προτείνει στην ΕΗΣ την δημιουργία στάσεων στην Νερατζιώτισσα και στις Καμάρες Αμαρουσίου. Στις 21/11/56 εστάλη έγγραφο από τα βασιλικά ανάκτορα με αριθμό πρωτοκόλλου 830/1956 το οποίο γράφει:

"Προς τον Πρόεδρο της Κοινότητας Μαγκουφάνας Εμ. Τρυπιά.
Κύριε Πρόεδρε
Εις απάντησιν του από 6ης Νοεμβρίου ε.ε. υμετέρου εγγράφου, έχω την τιμήν να γνωρίζω υμίν ότι αι Α.Α.Μ.Μ. οι Βασιλείς λυπούνται μη δυνάμενοι να παραστώσιν εις τα εγκαίνια της αποπερατώσεως της κεντρικής λεωφόρου Χρυσοστόμου Σμύρνης και να κηρύξουν την έναρξιν των δρομολογίων της λεωφορειακής συγκοινωνίας λόγω πολλαπλών υποχρεώσεων Αυτών
Μετά τιμής
Μέγας Αυλάρχης (Τ.Υ.)"

Στις 21/1/1957 η με αριθμό 5/1957 απόφαση του Κοινοτικού Συμβουλίου, "επιβάλλεται υποχρεωτική εργασία 2 ημερών σε όλους τους άρρενας και θήλεις κατοίκους των οδών Μικράς Ασίας, Βουλγαροκτόνου και Κολοκοτρώνη, από 18 έως 60 ετών προς εκτέλεση έργων οδοποιίας. Από τους κατοίκους εξαιρούνται του άρθρου 42 Ν.Δ. 3033/1954 ορισμένα πρόσωπα. Σε περίπτωση μη προσελεύσεως ορίζεται αντίτιμον 40 δραχμές την ημέρα.
Με την απόφαση 98/1958 εγκρίνεται η μίσθωση από την Κοινότητα Mαγκoυφάνας αντί 1.000 δρχ. τον Μήνα επί 2 χρόνια, του ακινήτου της Ελένης χήρας Δημ. Ιωαννίδη στη 13η στάση για γραφεία της Κοινότητας.
Ημερομηνίες αποφάσεων με τις οποίες εγκρίθηκαν τα όρια της Κοινότητας με τους όμορους Δήμους και Κοινότητες:
Με τον Δήμο Αμαρουσίου, αριθ. αποφάσεως 42/20-11-58
Με τον Δήμο Ηρακλείου, αριθ. Αποφάσεως 43/22- 11-58
Με τον Δήμο Κηφισιάς, αριθ. αποφάσεως 42/25-1-59
Με την Κοινότητα Λυκόβρυσης, αριθ. αποφάσεως 17/2-4-66.
Μετά από διαγωνισμό που έγινε το 1959 τον οποίο διοργάνωσε το "Σμαράγδειο Εκπαιδευτήριο Χρυσοβέργη"
Η Κοινότητα Μαγκουφάνας μετονομάσθηκε σε Κοινότητα Πεύκης. Τα oνόματα που προτάθηκαν ήταν: Πευκών, Πράσινου, Χλόη, Πεύκη, Ζέφυρος, Αύρα, Δρυμών, ’ρτεμις, Αμαρυλλίς, Σμαράγδειον.
Η Επιτροπή, στην οποία προήδρευσε ο τότε Πρόεδρος της ΕΣΗΕΑ Κρανιωτάκης, επέλεξε το όνομα Πεύκη, που το είχε προτείνει η φαρμακοποιός κ. Κούλα Θεοδωροπούλου από κοινού με ένα Πευκιώτη ναύτη.
Το Κοινοτικό Συμβούλιο με την με αριθμό 48/2-7-1959 απόφαση ενέκρινε το όνομα.
Επίσης η Νομαρχία έστειλε το με αριθμό 16867/14,3,1960 έγγραφο όπου αναφέρεται το Β.Δ. 76/11,11,1959 δημοσιευμένο στο ΦΕΚ 16/Α/12,2,1960 με το οποίο η Μαγκουφάνα μετονομάζεται σε Κοινότητα Πεύκης.

Οι Πρόεδροι που διετέλεσαν στην Κοινότητα Μαγκουφάνας - Πεύκης ήταν :
Εμμανουήλ Τρυπιάς από 30/11/1950 έως 16/5/1959, από 23/8/1964 έως 31/12/1967, από 11/6/1975 έως 1/2/1982.
Ιωάννης Κεντρώτας από 17/5/1959 έως 10/4/1961
Θεόδωρος Παπαδόγγονας από 15/4/1961 έως 13/12/1961, 4/12/1967 έως 14/11/1969
Ευάγγελος Στέφας από 1/1/62 έως 2914/64
Χρήστος Ντεντόπουλος από 15/12/69 έως 29/8/74
Λουκάς Βερίκοκκος από 1/9/74 έως 15/5/75
Αριστοτέλης Παπατριανταφύλλου από 3/6/1982 έως 31/12/1982
Στις 21/5/1982 πέθανε ο Εμμανουήλ Τρυπιάς.
Επίσης οι διατελέσαντες Κοινοτικοί Σύμβουλοι είναι οι κάτωθι:

Σπύρος Παπανικολάου, Νικόλαος Μακρής, Χρυσ. Ζώχος, Γεώργιος Χατζημάρκος, Κων/νος Κυζιρίδης, Θεόδωρος Καραβοκυρός, Μύρων Βαρβέρης, Νικόλαος Αναστασιάδης, Νικόλαος Αμπανούδης, Στυλιανός Δρεπανιάς, Ιωάννα Μακρίδου, Ιωάννης Κεντρωτάς, Νικόλαος Ταραχντάρης, Ευάγγελος Στέφας, Ιωάννης Πουρνάρας, Ιωάννης Βάζος, Αντώνης Σιταράς, Αντώνης Χατζηπαύλος, Θεόδωρος Παπαδόγγονας, Χρήστος Νινιός, Ιωάννης Μπιζάνης, Κυριακή Αργυρίου, Χρήστος Κοτρολός, Βλάσιος Κέτσης, Αριστείδης Παπατριανταφύλλου, Γεώργιος Βουλγαρόπουλος, Ηλίας Χρυσοβέργης, Δημήτριος Χατζηγιάννης, Θεόδωρος Αντωνόπουλος, Γεώργιος Ψωμιάδης, Νικόλαος Πάλλης, Ειρήνη Μαυροπούλου, Νικόλαος Ρεμούνδος, Κων/νος Κρεμμύδας, Νότα Καρυδοπούλου, Λουκάς Γαβριήλ, Μιχάλης Δαλμάρας, Νικόλαος Κατσούλος, Νικόλαος Σπιρτζής, Αλεξάνδρα Καϊμάκη.

Η Πεύκη αναγνωρίσθηκε Δήμος με το ΠΔ 554/1982 που δημοσιεύθηκε στο ΦΕΚ 98/23-8-1982.
Οι πρώτες εκλογές για ανάδειξη Δημάρχου έγιναν στις 17/10/1982 όπου εξελέγη Δήμαρχος ο Αντώνης Κυδωνάκης ο οποίος εξελέγη για τέσσερις συνεχόμενες τετραετίες.
Στο πρώτο Δημοτικό Συμβούλιο εκλέχθηκαν οι Σημοτικοί Σύμβουλοι : Νικόλαος Παπαγεωργάκης, Κων/νος Κρεμμύδας, Κυριακή Θεοδωροπούλου - Βαρβαρήγου, Δημήτριος Κωστόπουλος, Ευάγγελος Χατζηγαβριήλ, Ιάκωβος Δελατόλας, Ηλίας Μονεμβασιώτης, Βασίλειος Φασουλάς, Μιχάλης Δήμας, Αναστασία Βουλγαροπούλου - Κρυστάλη, Γεώργιος Δρακάκης, Απόστολος Χατζηλιάδης, Ειρήνη Μαυροπούλου - Στελλάκη, Αγάπητος Αρμοκόλας, Ιωάννης Ψύκος, Χρήστος Μεσογείτης, Στυλιανός Βάζος, Μιχάλης Δαλμάρας, Παναγιώτης Ιωάννου.
Στις εκλογές του 1994 αναδείχθηκε Δήμαρχος ο Παύλος Καμάρας. Στις εκλογές του Οκτωβρίου του 2006 εκλέχτηκε Δήμαρχος ο Γιάννης Θεοδωρακόπουλος ενώ στις τελευταίες εκλογές (2010) αναδείχθηκε Δήμαρχος του νέου πλέον Δήμου Λυκόβρυσης - Πεύκης ο Δημήτρης Φωκιανός.
Αναφέρουμε την απογραφή των κατοίκων κατά τα διάφορα χρονικά διαστήματα. Κατά την απογραφή του 1971 καταγάφηκαν 4.906 κάτοικοι, το 1981 οι κάτοικοι ανήλθαν στους 10.863, ποσοστό αύξησης 121,42%, το μεγαλύτερο ποσοστό αύξησης από όλους τους Δήμους της Αθήνας και των προαστίων, το 1991 ο αριθμός των κατοίκων έφτασε τις 17.145 ενώ κατά την απογραφή του 2001 καταγράφηκαν 19.900 κάτοικοι, ενώ υπολογίζονται σε 35.000 περίπου.

Δημοτική Συγκοινωνία

Κοιν.Εισόδ.Αλληλεγγύης

Βιώσιμη Αστική Ανάπτυξη ΟΧΕ

Ισολογισμός-Απολογισμός 2015

Ανοικτή Γραμμή

e-mail : grafeiodimoti@likovrisipefki.gr

Κτηματολόγιο


4ο ATTIKA RUN&FUN 2017


ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΙΑΚΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ


Πρόγραμμα Εξοικονομώ

Εθνικές Εκλογές Σεπτέμβριος 2015

ΔΗΜΟΨΗΦΙΣΜΑ 5 Ιουλίου 2015

Ληξιαρχείο

Συνένευξη του Δημάρχου
Δημοσκόπηση
Σας αρέσει η ιστοσελίδα μας;
 
Εκδηλώσεις
Απρίλιος 2017
Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
27 28 29 30 31 1 2
3 4 5 6 7 8 9
10 11 12 13 14 15 16
17 18 19 20 21 22 23
24 25 26 27 28 29 30

Ψηφιακό Σχολείο Του Υπ. Παιδείας δια βίου μάθησης & θρησκευμάτων. Σχολικά Βιβλία 2011-2012

Δημοσίευση Δ.Πράξεων στην ιστοσελίδα του Εθνικού Τυπογραφείου

>/tr>

ΟΙ 10 ΤΕΛΕΥΤΑΙΕΣ
ΝΕΕΣ ΚΑΤΑΧΩΡΗΣΕΙΣ - ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΕΙΣ
ΔΗΜΟΣ ΛΥΚΟΒΡΥΣΗΣ–ΠΕΥΚΗΣ
ΔΙΑΚΗΡΥΞΗ ανοικτού διαγωνισμού για την ανάθεση του έργου
“ΣΥΝΤΗΡΗΣΕΙΣ ΣΧΟΛΙΚΩΝ ΚΤΙΡΙΩΝ 2017»
ΔΗΜΟΣ ΛΥΚΟΒΡΥΣΗΣ–ΠΕΥΚΗΣ
ΓΡΑΦΕΙΟ ΠΡΟΜΗΘΕΙΩΝ
Λυκόβρυση, 10 Mαρτίου 2017
Αριθμ. πρωτ. 3336

Διακήρυξη
Ανοικτής διαγωνιστικής διαδικασίας με ηλεκτρονικό τρόπο
για την επισκευή και συντήρηση των οχημάτων του Δήμου Λυκόβρυσης-Πεύκης έτους 2017
ΠΕΡΙΛΗΨΗ ΔΙΑΚΗΡΥΞΗΣ ΔΗΜΟΠΡΑΣΙΑΣ
ΣΥΝΟΠΤΙΚΟΥ ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟΥ
ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΡΟΜΗΘΕΙΑ ΤΡΟΦΙΜΩΝ (ΚΟΙΠΑΠ)
Ο ΔΗΜΑΡΧΟΣ ΛΥΚΟΒΡΥΣΗΣ-ΠΕΥΚΗΣ
προκηρύσσει
συνοπτικό διαγωνισμό με σφραγισμένες προσφορές και με κριτήριο κατακύρωσης για τα ελαιόλαδα, οπωροκηπευτικά, κρέατα, πουλερικά και ψάρια (νωπά και κατεψυγμένα), το μεγαλύτερο ποσοστό έκπτωσης επί τοις εκατό (%) στη νόμιμα διαμορφούμενη κάθε φορά μέση τιμή λιανικής πώλησης του είδους την ημέρα παράδοσης, όπως αυτή προκύπτει από το εκάστοτε εκδιδόμενο δελτίο πιστοποίησης τιμών της υπηρεσίας εμπορίου της Νομαρχιακής Αυτοδιοίκησης, σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 13 του Ν. 3438/2006.
ΠΕΡΙΛΗΨΗ ΔΙΑΚΗΡΥΞΗΣ ΔΗΜΟΠΡΑΣΙΑΣ
ΣΥΝΟΠΤΙΚΟΥ ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟΥ
Για την παροχή υπηρεσιών στο πρόγραμμα «ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΚΗ ΑΠΑΣΧΟΛΗΣΗ ΠΑΙΔΙΩΝ ΓΙΑ ΤΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ ΤΟΥ 2017»
Ο ΔΗΜΑΡΧΟΣ ΛΥΚΟΒΡΥΣΗΣ-ΠΕΥΚΗΣ
προκηρύσσει
συνοπτικό διαγωνισμό για την παροχή υπηρεσιών στο πρόγραμμα «ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΚΗ ΑΠΑΣΧΟΛΗΣΗ ΠΑΙΔΙΩΝ ΓΙΑ ΤΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ ΤΟΥ 2017», προϋπολογισμού 45.000,00 ευρώ, με κριτήριο ανάθεσης της σύμβασης την πλέον συμφέρουσα από οικονομική άποψη προσφορά, μόνο βάσει της τιμής, σύμφωνα με τις διατάξεις των άρθρων 88 και 117 του Ν. 4412/2016.
Διαγωνισμός για την ανάθεση του έργου «ΑΝΑΠΛΑΣΗ ΠΑΙΔΙΚΩΝ ΧΑΡΩΝ ΔΗΜΟΥ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΑ ΠΡΟΤΥΠΑ ΑΣΦΑΛΕΙΑΣ»προϋπολογισμού 188.018,39 Ευρώ (με αναθεώρηση και Φ.Π.Α.).
Ν.Π.Δ.Δ. ΠΑΙΔΕΙΑ - ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ
& ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ
ΚΟΙ.Π.Α.Π.

Ο Δήμαρχος του Δήμου Λυκόβρυσης - Πεύκης
προκηρύσσει
πρόχειρο μειοδοτικό διαγωνισμό με σφραφισμένες προσφορές για
προμήθεια ειδών διατροφής 2016-2017
Προκήρυξη για την πρόσληψη δικηγόρου με έμμισθη εντολή
Ο ΔΗΜΑΡΧΟΣ ΛΥΚΟΒΡΥΣΗΣ - ΠΕΥΚΗΣ
Π Ρ Ο Κ Η Ρ Υ Σ Σ Ε Ι
Την πλήρωση με επιλογή μίας (1) θέσης δικηγόρου παρ’ Αρείω Πάγο με σχέση έμμισθης εντολής με πάγια αντιμισθία στο Δήμο Λυκόβρυσης – Πεύκης.
Περίληψη Διακήρυξης Δημόσιου Ανοικτού Ηλεκτρονικού Μειοδοτικού Διαγωνισμού
για την προμήθεια καυσίμων Έτους 2016-2017
Διακήρυξη πρόχειρου μειοδοτικού διαγωνισμού για την προμήθεια δομικών υλικών

Ο ΔΗΜΑΡΧΟΣ ΛΥΚΟΒΡΥΣΗΣ-ΠΕΥΚΗΣ προκηρύσσει πρόχειρο διαγωνισμό
με σφραγισμένες προσφορές και με κριτήριο κατακύρωσης τη χαμηλότερη τιμή σε ευρώ
για την "Προμήθεια δομικών υλικών", σύμφωνα με τις σχετικές διατάξεις του Ε.Κ.Π.Ο.Τ.Α.
και του Ν.2286/1995, προϋπολογισμού: 29.991,89 ευρώ συμπεριλαμβανόμενου του ΦΠΑ 23%

Αποτελέσματα
της με αριθμό. ΣΟΧ 1/2015 προκήρυξης
για τη σύναψη σύμβασης εργασίας ορισμένου χρόνου
Δήμου Λυκόβρυσης – Πεύκης

ΠΕΡΙΛΗΨΗ ΕΠΑΝΑΛΗΠΤΙΚΗΣ ΔΙΑΚΗΡΥΞΗΣ

Ο Δήμαρχος Λυκόβρυσης-Πεύκης διακηρύσσει επαναληπτικό ανοικτό πλειοδοτικό, φανερό και προφορικό διαγωνισμό για την «Εκμίσθωση κοινοχρήστων χώρων για την τοποθέτηση στεγάστρων στάσεων αναμονής επιβατών (ΟΑΣΑ Δημ Συγκοινωνίας) με σκοπό την προβολή υπαίθριας διαφήμισης»

Ανακοίνωση
Για την πρόσληψη, με σύμβαση εργασίας Ιδιωτικού Δικαίου Ορισμένου Χρόνου, συνολικά δέκα τεσσάρων (14) ατόμων στο πλαίσιο ευρωπαϊκού προγράμματος για την υλοποίηση της Πράξης «Εναρμόνιση Οικογενειακής και Επαγγελματικής Ζωής» του Ν.Π.Δ.Δ. Παιδεία – Κοινωνική Προστασία και Αλληλεγγύη Δήμου Λυκόβρυσης – Πεύκης, που εδρεύει στο Δήμο Λυκόβρυσης – Πεύκης, και συγκεκριμένα του εξής, ανά υπηρεσία, έδρα, ειδικότητα και διάρκεια σύμβασης αριθμού ατόμων (βλ. ΠΙΝΑΚΑ Α), με τα αντίστοιχα απαιτούμενα (τυπικά και τυχόν πρόσθετα) προσόντα
(βλ. ΠΙΝΑΚΑ Β):

Τμήμα Σκάκι ΑΟ ΠεύκηςΤμήμα Σκάκι ΑΟ ΠεύκηςΣΚΑΚΙΣΤΙΚΟ ΤΜΗΜΑ
ΣΤΗ ΛΥΚΟΒΡΥΣΗ ΚΑΙ
ΤΗΝ ΠΕΥΚΗ

 

ΑΕΡΟΠΡΟΣΚΟΠΟΙ
ΠΕΥΚΗΣ