Την ανακήρυξη του Οικουμενικού Πατριάρχη κ. κ. Βαρθολομαίου σε επίτιμο δημότη Λυκόβρυσης – Πεύκης, αποφάσισε ομόφωνα το Δημοτικό Συμβούλιο Λυκόβρυσης- Πεύκης, μετά από εισήγηση του Δημάρχου Λυκόβρυσης -Πεύκης Τάσου Μαυρίδη ως ελάχιστη αναγνώριση, ηθική ανταμοιβή και έπαινο αυτού για:
- Το πολυσήμαντο και παγκοσμίως αναγνωρισμένο έργο του.
- Τη διαφύλαξη της ορθοδόξου παράδοσης και την προάσπιση των δικαιωμάτων των απανταχού ομογένειας.
- Την ενωτική μεταξύ των λαών λειτουργία και δράση του ίδιου και του Πατριαρχείου αυτού.
- Τη σεμνή του πορεία ως οραματιστή και ειρηνοφόρου πατριάρχη του διαλόγου και της καταλλαγής.
- Την περιβαλλοντική του ευαισθησία και τους αγώνες του για την ανάγκη ανάδειξης της προστασίας του περιβάλλοντος ως κυρίαρχου προβλήματος.
- Περαιτέρω, τους Οικογενειακούς Δεσμούς που τον συνδέουν με τον Δήμο μας.
Ο κ. Μαυρίδης τόνισε: «Είναι ύψιστη τιμή για τον Δήμο και την τοπική μας κοινωνία η επικείμενη ανακήρυξη του Οικουμενικού Πατριάρχη σε επίτιμο δημότη Λυκόβρυσης – Πεύκης. Μετά τον Δημήτρη Νανόπουλο και την Ελένη Γλύκατζη- Αρβελέρ ετοιμαζόμαστε να δεχθούμε άλλον έναν σπουδαίο Έλληνα, τον Παναγιώτατο Οικουμενικό Πατριάρχη κ. Βαρθολομαίο στην οικογένεια του Δήμου μας. Οι λέξεις που χρησιμοποίησα στην εισήγησή μου προς το Δημοτικό Συμβούλιο μπορούν να περιγράψουν μόνο σε ένα βαθμό την τεράστια προφορά του Παναγιωτάτου στην Ορθοδοξία, στον διάλογο ανάμεσα σε Θρησκείες, Εκκλησίες και Λαούς, στο φυσικό περιβάλλον και στον Ελληνισμό, ενώ είναι γνωστοί οι δεσμοί που διατηρεί επί χρόνια με τον Δήμο μας. Η ημέρα που θα υποδεχθούμε τον Οικουμενικό Πατριάρχη ως επίτιμο δημότη θα είναι μια ιστορική ημέρα για τον Δήμο Λυκόβρυσης- Πεύκης.»
Βιογραφικό του Οικουμενικού Πατριάρχη:
Η Αυτού Παναγιότης, ο Πατριάρχης Βαρθολομαίος εξελέγη τον Οκτώβριο του 1991 Αρχιεπίσκοπος Κωνσταντινούπολης - Νέας Ρώμης και Οικουμενικός Πατριάρχης. Είναι ο 270ος Αρχιεπίσκοπος στην ιστορία 2000 χρόνων της Εκκλησίας που ίδρυσε ο Απόστολος Ανδρέας. Η προσωπική εμπειρία και η θεολογική κατάρτιση του Οικουμενικού Πατριάρχη τού παρέχει μια μοναδική προοπτική στις οικουμενικές σχέσεις και στα θέματα περιβάλλοντος.
Η Αυτού Παναγιότης έχει εργαστεί ακούραστα για την συμφιλίωση μεταξύ των χριστιανικών Εκκλησιών και έχει αποκτήσει διεθνή φήμη για την ανάδειξη της περιβαλλοντικής ευαισθησίας σε όλο τον κόσμο. Έχει εργαστεί για την προώθηση της συμφιλίωσης με την ρωμαιοκαθολική και την αγγλικανική Εκκλησία, καθώς και με άλλα δόγματα, μέσω των θεολογικών διαλόγων και τις προσωπικές επαφές του με τους αντίστοιχους ηγέτες, ώστε να αντιμετωπίσουν ζητήματα κοινού ενδιαφέροντος. Διατηρεί στενή συνεργασία με το Παγκόσμιο Συμβούλιο Εκκλησιών και έχει υπηρετήσει στην Εκτελεστική και την Κεντρική Επιτροπή του, καθώς και στην Επιτροπή Πίστης και Τάξης.
Επιπλέον, με δική του πρωτοβουλία έχει προκαλέσει πολλές διεθνείς συναντήσεις και συζητήσεις με Μουσουλμάνους και Ιουδαίους ηγέτες, σε μια προσπάθεια να προωθήσει τον αμοιβαίο σεβασμό και τη θρησκευτική ελευθερία σε παγκόσμιο επίπεδο, και γι’ αυτό ενισχύει δυναμικά τις διαθρησκειακές συναντήσεις σε όλον τον κόσμο.
Τέλος, ο Οικουμενικός Πατριάρχης έχει πρωτοστατήσει για την ιστορική επαναλειτουργία της Αυτοκέφαλης Εκκλησίας της Αλβανίας και της Αυτόνομης Εκκλησίας της Εσθονίας, παρέχοντας την πνευματική και ηθική υποστήριξη σε πολλές παραδοσιακά Ορθόδοξες χώρες, οι οποίες εξήλθαν δεκαετιών θρησκευτικών διωγμών πίσω από το Σιδηρούν Παραπέτασμα.
Ο Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος ως Τούρκος πολίτης, έλαβε την πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια εκπαίδευση του στην Ίμβρο και στην Κωνσταντινούπολη. Αφού τελείωσε τις πανεπιστημιακές σπουδές του στην Θεολογική Σχολή της Χάλκης στην Κωνσταντινούπολη, η Αυτού Παναγιότης συνέχισε την μεταπτυχιακή του εκπαίδευση στο Παπικό Ινστιτούτο Ανατολικών Σπουδών του Γρηγοριανού Πανεπιστημίου Ρώμης, στο Οικουμενικό Ινστιτούτο του Μποσέι στην Ελβετία και στο Πανεπιστήμιο του Μονάχου. Η διδακτορική του διατριβή αφορούσε στο Κανονικό Δίκαιο. Υπήρξε ιδρυτικό μέλος της Εταιρείας Κανονικού Δικαίου των Ανατολικών Εκκλησιών. Χειροτονήθηκε διάκονος το 1961 και πρεσβύτερος το 1969.
Από το 1968 έως το 1972 ήταν βοηθός Σχολάρχη στην Θεολογική Σχολή της Χάλκης και στην συνέχεια και μέχρι το 1990 υπήρξε Διευθυντής του Ιδιαίτερου Γραφείου του προκάτοχου του, μακαριστού Πατριάρχη Δημήτριου. Το 1973 εξελέγη Μητροπολίτης Φιλαδέλφειας και το 1990 Μητροπολίτης Χαλκηδόνος.
Ο Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος έχει ανακηρυχθεί επίτιμος διδάκτωρ από επιφανή ακαδημαϊκά ιδρύματα, όπως τα Πανεπιστήμια Αθηνών, Θεσσαλονίκης, Πάτρας και Ιωαννίνων στην Ελλάδα, Georgetown και Yale στις ΗΠΑ, Flinders στην Αυστραλία και Μανίλας στις Φιλιππίνες, καθώς και από τα Πανεπιστήμια Λονδίνου, Εδιμβούργου, Λουβέν, Μόσχας, Μπολόνια και Βουκουρεστίου στην Ευρώπη. Μιλά νέα ελληνικά, τουρκικά, ιταλικά, γερμανικά, γαλλικά και αγγλικά. Επίσης χειρίζεται με άνεση τα αρχαία ελληνικά και τα λατινικά.
Ο ρόλος του Οικουμενικού Πατριάρχη ως πρώτου πνευματικού ηγέτη της Ορθόδοξης Χριστιανοσύνης και διεθνούς προσώπου παγκόσμιας εμβέλειας, συνεχίζει να ενισχύεται με το πέρασμα των χρόνων. Έχει υπάρξει συνδιοργανωτής πολλών διεθνών συνεδρίων για την ειρήνη, όπως και συναντήσεων με αντικείμενο τον ρατσισμό και τον φανατισμό, φέρνοντας δίπλα Χριστιανούς, Μουσουλμάνους και Ιουδαίους, με στόχο την δημιουργία πνεύματος μεγαλύτερης συνεργασίας και αμοιβαίας κατανόησης. Έχει προσκληθεί να δώσει ομιλίες στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, στην UNESCO, στο Παγκόσμιο Οικονομικό Φόρουμ καθώς και σε πολλά εθνικά κοινοβούλια. Έχει διοργανώσει έξι διεθνή, διαθρηκευτικά συνέδρια σχετικά με το παγκόσμιο οικολογικό πρόβλημα των ποταμών και των θαλασσών, πρωτοβουλίες που του έχουν αποδώσει τον τίτλο του «Πράσινου Πατριάρχη», ενώ έχει λάβει πολλά σημαντικά βραβεία στον αγώνα του για την διάσωση του περιβάλλοντος.
Η ποιμαντορία του Οικουμενικού Πατριάρχη Βαρθολομαίου έχει χαρακτηριστεί από τη διορθόδοξη συνεργασία, από τον διαχριστιανικό και διαθρηκευτικό διάλογο, καθώς και από επισκέψεις σε ορθόδοξες και μουσουλμανικές χώρες, τις οποίες σπανίως είχε επισκεφθεί στο παρελθόν προκαθήμενος της Ορθόδοξης Εκκλησίας. Οι προσπάθειές του να ενισχύσει τη θρησκευτική ελευθερία και τα ανθρώπινα δικαιώματα, οι πρωτοβουλίες του να προωθήσει τη θρησκευτική ανοχή ανάμεσα στις διάφορες θρησκείες του κόσμου μαζί με το έργο του προς την κατεύθυνση της διεθνούς ειρήνης και της προστασίας του περιβάλλοντος, τον έχουν δίκαια τοποθετήσει στην κορυφή των παγκόσμιων οραματιστών ως ένα απόστολο αγάπης, ειρήνης και συμφιλίωσης. Το 1997 του απονεμήθηκε το Χρυσό Μετάλλιο από το Αμερικανικό Κογκρέσο.
